Κάποιος άλλος εύλογα μπορεί να ισχυριστεί ότι δεν ξεκίνησε να υπάρχει καρτέλ στα supermarket μετά το 2020, ενώ πιο πριν ήταν Παναγίες... απλά η FED τύπωσε 10 τρις $ σε ένα χρόνο, όσα δεν είχε τυπώσει η Αμερική τα προηγούμενα 200 χρόνια (ο κοσμάκης πήρε τα επιδοματάκια του και τα έφαγε σε consumerist αηδίες, ενώ κάποιοι λίγοι έξυπνοι στο Reddit τα έκαναν BTC με κέρδος 10-15x).
Στο θέμα μας τώρα:
Η τέχνη είναι το
βαρόμετρο ενός πολιτισμού.
Ένας πολιτισμός έχει αρχή (ανάπτυξη), μέση (peak) και τέλος (παρακμή).
Ο δυτικός πολιτισμός βρίσκεται σε τροχιά πτώσης με ορίζοντα οριστικής πτώσης το 2030 (γύρω στο 2027 θα αρχίσει να φαίνεται πιο έντονα).
Αυτό το πράγμα που λέω είναι Συμπαντικός Νόμος (
fractal patterns aka Sacred Geometry).
Το ποιός είναι ο Σχεδιαστής αυτής της Γεωμετρίας το αφήνω ως άσκηση στον αναγνώστη (σαν να συζητάμε αν είναι δυνατόν ένα C++ πρόγραμμα ή ένα αυτοκίνητο να κατασκευάστηκε μόνο του
).
Το ότι το Great Reset έχει ορίζοντα ολοκλήρωσης το 2030 δεν είναι τυχαίο... Reset θα ερχόταν έτσι κι αλλιώς (γιατί είναι Συμπαντικός Νόμος όπως είπα), απλά στο Νταβός θέλουν να το «καπελώσουν» προς ίδιον όφελος, αντί να το αφήσουν να εξελιχθεί/ολοκληρωθεί με φυσικό/οργανικό τρόπο. Και ναι, είναι γνώστες των
Ιστορικών Κύκλων (σε αντίθεση με την πλέμπα).
Και η Αρχαία Ρώμη έπεσε κάποτε (επιδρομές λαθραίων/βαρβάρων, υψηλός πληθωρισμός, πολλές στρατιωτικές δαπάνες για να διατηρηθεί η Αυτοκρατορία, gay αυτοκράτορες να κάνουν όργια -> σας θυμίζει κάτι;
), όμως αργότερα ήρθε το Βυζάντιο (το κέντρο εξουσίας μεταφέρθηκε προς ανατολάς -> κι εδώ dejavu).
Πάντως δεν είναι η πρώτη φορά που βλέπω νέα παιδιά (αγέννητα στα 80s/90s) να παραδέχονται ότι η μουσική εκείνης της περιόδου είναι δραματικά καλύτερη.
Και όχι μόνο η μουσική, αλλά και οι ταινίες (αξεπέραστα sci-fi έπη όπως τα RoboCop, Terminator, Demolition Man, Matrix, V for Vendetta). Γύρω στο 2015 σταμάτησα να βλέπω νέες ταινίες (ούτε τσαμπέ από τον Θείο Τορρεντίδη).
Μόνο τα video games δεν θα βάλω μέσα, γιατί μιλάμε για πιξελιασμένα 8-16 bit με τραγικά εκνευριστικό gameplay της υπομονής.
Όχι ότι δεν έχει τη μαγεία του να παίξεις ένα Mario του 1985, αλλά η Nintendo και προχώρησε τεχνολογικά και δεν εκφυλίστηκε όπως οι άλλες μορφές τέχνης...
