Üyelerin hakkını aramak , mesleki sorunlarını çözmek için kurulan sendikalar, çalışanların ortak çıkarlarını savunurlar. Sendika her şeyden önce bir hak arama ve mesleki sorunları çözme aracıdır. Bir kitle örgütü olan sendikalar üyelerinin ortak sorunlarını ve çıkarlarını konu edinirler. Başta iş güvencesi olmak üzere ücret artışı, sağlık, eğitim, ulaşım, lojman, gibi hakların güvence altına alınması sendikaların başlıca amaçlarındandır.
Türkiye de kaç sendikalı çalışan sendikasının kendini koruyacağına veya hakkını savunacağına inanıyor acaba bence çok düşük bir orandır, zaten son yıllarda sendika başkanlarının hükümete yakın olan kişiler olduğunu biliyoruz. Bir de bu başkanları değiştirmek hükümeti değiştirmekten daha zor gibi bir şey.
Hadi özel sektörü anlarım gerçekten de işçiyi koruma kalkanı olabilir, özel sektörde bildiğim kadarıyla kendi temsilcini seçebiliyorsunuz kamu da bu böyle bile değil direk bulunduğun ilin sendika il başkanı kendisine özelikle siyasi olarak yakın olan tanıdığı sıkıntı çıkartmayacak kişileri direk seçimsiz itirazsız temsilci olarak atıyor bu tümden saçma.
İşçi bir de aylık bir günlük yevmiyesini sendikaya verir düşünün artık bu işte nasıl bir rant var. Artısı eksisi konuşulacak geniş bir konu ben hep eksi tarafını düşünüyorum ve konuşuyorum.
Dünyada da sendikalaşma olayını araştırmak istedim tabi ki ekonomik koşullar, yaşam kalitesi, coğrafya, siyasi gibi bir çok etken var o yüzden net bir şey çıkartamadım ama genel bir tablo buldum buradan fikir elde edebiliriz.
Bizim ülkemizde sendikalar olmasa da olur mu?
kaynak: oecd.org
