Dostlar asgari ücret ile çocuk büyütemezsiniz 1 tane bebek bezinin maliyeti 12 tl tabiki türkler çocuk yapamaz. Eskiden büyükler cocuklara bakardı şimdi emekliler kendine bakamıyor senin çocuğuna nasıl baksın adamlar torunlarına basit bir çikolata alamıyor.
1kg biberin 200 tl oldugü yerde ki en büyük paranız bu çocukların ihtiyacını karşılayamazsnız. cocukda yapılmaz. cocuk dediğin öyle yaptım demeyle ortaya bırakılmıyor çocuk çok masraflı.
Şimdi buna pek katılamayacağım. Çünkü insanımızda, "Her bebek kendi kısmeti ile doğar. Hanesine bereket getirir." inanışı var.
Çocuk dediğin öyle aynen dediğin gibi ortaya sıçılıyor ülkemizde.
Ama 20 küsür senedir devam edem tarikat cemaat zırcahil atmosferi sebebi ile standart vatandaş dininden soğudu ve gün geçtikçe fakirleştiğinden mütevellit çocuk yapmaktan korkuyor.
Bunu doğal karşılamakla birlikte ben kanunla bu işin kontrollü hale getirilmesini isteyenlerdenim.
Eğer araba kullanmak için ehliyet gerekiyorsa, bir insan yetiştirmek için neden gerekmiyor?
Bu sorunun cevabı, bugünün dünyasında nettir: çünkü üreme, temel bir haktır. Ancak distopik bir gelecekte bu cevap yeterli bulunmaz.
Yeni Dünya Düzeni: Üreme Lisansı
Bu hayali düzende devlet, toplumun uzun vadeli “kalitesini” artırmak amacıyla radikal bir karar alır:
Artık herkes çocuk sahibi olamaz.
Çocuk sahibi olmak için:
belirli bir gelir seviyesinin üzerinde olmak,
psikolojik yeterlilik testlerinden geçmek,
eğitim ve yaşam koşullarını belgelemek gerekir.
Bu şartları sağlayamayan bireylerin üreme hakkı askıya alınır.
Başlangıçta sistem alkışlanır.
Çocuk ihmali azalır
Yoksulluk döngüsü kırılmaya başlar
Eğitimli ve planlı aile yapıları artar
Toplum “iyileşiyor” gibi görünür.
Zorunlu Üreme Paradoksu
Ancak sistem burada durmaz.
Devlet, zamanla yeni bir problem fark eder:
Eğitimli, gelir seviyesi yüksek bireyler çocuk yapmamayı tercih etmektedir.
Bunun üzerine ikinci aşama devreye girer:
“Toplumsal denge” adına bazı bireyler için üreme artık bir hak değil, bir yükümlülüktür.
Üniversite mezunu, ekonomik olarak stabil çiftlere minimum bir çocuk yapma zorunluluğu getirilir.
Gerekçe basittir:
“Nitelikli bireyler çoğalmalıdır”
“Toplumun geleceği garanti altına alınmalıdır”
Kırılma Noktası
İlk başta mantıklı görünen bu sistem, zamanla çatlamaya başlar.
Çünkü şu gerçek değişmez:
👉 İnsan, optimize edilebilir bir sistem değildir.
İyi gelir = iyi ebeveynlik değildir
Yüksek eğitim = duygusal yeterlilik değildir
Zorunluluk = sevgi üretmez
Zorla ebeveyn yapılan bireyler:
duygusal bağ kurmakta zorlanır
çocuklarını “görev” olarak görür
sistemin beklediği “kaliteyi” üretmez
Aynı zamanda yasaklanan kesim:
yer altı doğumlarına yönelir
sistem dışı topluluklar oluşur
sosyal çatışma büyür
gördüğünüz üzere kendi fikrimi de çürütmüş bulunuyorum.
