Εγώ δε μπορώ να φανταστώ την ιδέα να ζω για πάντα. Μου ακούγεται ένας εφιάλτης. Ο λόγος που ευχαριστιέσαι τη ζωή σου και που σηκώνεσαι κάθε μέρα να δουλέψεις είναι επειδή ο χρόνος σου είναι σπάνιος και κάποια μέρα τελειώνει. Για ποιο λόγο να σηκωθείς από το κρεβάτι αν ζεις για πάντα πάμπλουτος;
Δεν υπάρχει φως χωρίς σκοτάδι. Οι χειρότερες στιγμές της ζωής μας διαμορφώνουν το χαρακτήρα μας και τελικά είμαστε ευγνώμονες για αυτές τις κακές στιγμές. Γι' αυτό βλέπουμε και περιπτώσεις παιδιών που γεννιούνται σε πλούσιες οικογένειες, τα έχουν όλα και πάλι πέφτουν στα ναρκωτικά / αυτοκτονούν / είναι δυστυχισμένα.
Αναρωτιέμαι πως το αντιμετωπίζουν αυτό στην ελίτ.
Με κόκα και Lagavulin...
