Benim garip anam ve muhtemelen sizlerin de annesi altın gününe katılamamıştır, pek az annenin yaptığı bir şey bizim nesilde. Biz babamızın metal kokulu, paslı elleriyle bize sarıldığını bile görmeyen, annemizin kardeşlerimizin ihtiyaçları, yemekler, çocukların duşlarından fırsat mı bulacaktı altın gününe?
Ben de orta veya üst sınıf bi ailede büyümedim hocam, annem iğne oyası yapıp satıyordu, artırdıklarıyla da güne giriyordu. Anne babayı suan vben ve kardeslerim destekliyoruz çok sükür zor günler geride kaldı.
Altın gününe o zaman katılmamıştı annem ama yıllar sonra ona bir ziynet yapma şansına sahip oldum. Dünyanın en güzel şeylerinden biriydi o his. Baba evet güçtür ama anne çok farklıdır.
Dünyalar annenizin olmuştur, bu hissi biliyorum, zaten türk anneleri evlatlarından pek bişe beklemiyorlar. En kücük bişey mutlu ediyor onları. Baba güç falan değil, aileden aileye değişiyor. Bizdeki işe yaramazın tekiydi, hala da öyle.
