Bitcoin Forum
April 24, 2018, 09:32:35 PM *
News: Latest stable version of Bitcoin Core: 0.16.0  [Torrent]. (New!)
 
   Home   Help Search Donate Login Register  
Pages: [1]
  Print  
Author Topic: The more honest thief  (Read 691 times)
bobos15
Jr. Member
*
Offline Offline

Activity: 40
Merit: 0


View Profile
June 17, 2014, 01:24:38 PM
 #1

The more honest thief

Some things in life are constant. Apart from physical constants to which man can not interfere there are some constants with which we learn to live. Can you imagine your life without the existence of money? If you think about it though, money is nothing but a figment of people initially to facilitate transactions. Suppose, then, that it is so. But there is another constant which is not disputed nowadays. I refer to the interest rate produces a. The perception we have of it is also stable. The interest there as there is money, go together. We know, we learn, we grow with it, accept it (as we accept tax) and leads to a stable economic life. Yet it was not always so. Or rather it was not always so legitimate and acceptable as today.


The biblical years, Israel was against the Mosaic Law to charge interest rates on private loans. During the Middle Ages the perception of time was in full gear with the divine as owner since time was accounted God. Thomas Aquinas argued that the use rate was wrong because it gave rise to a double charge in relation with the type of borrowing and the use of something that the church considered as a sin - the sin of usury. This notion was gradually abandoned as Europe entered the Industrial Revolution.
The Roman Catholic Church since 1139 by decision of Pope Innocent the second, condemned to repay the loan with more money than they originally borrowed. Any act relating to usury was immediately condemned - was heretical to talk and conditions of that time. In medieval times the term loan was completely different. Be acceptable only under special circumstances such as a bad harvest or destruction by fire. Under these conditions it was morally adverse to the interest charged. Also, bring moral inhibitions given that there was no production of physical goods in the middle. The loan was to correct a misfortune and not to afford goods as payment. The act of borrowing that was not productive but a matter of survival (this reminds me ... modern Greece). A similar attitude to the interest retained and Islamism. It is even suggested that the Qur'an clearly rejected the use of interest rates (what surah can this writing I do not know - as indeed all religious books are open to interpretation).
During the Renaissance, the increasing mobility of the population and the growth of trade led to a flowering of easements. Transactional relationships and the subsequent explosion in financial instruments brought the content rate in the foreground. The Spaniards cut and sewed it began to accept under interest:
If the borrower came beneficiary of the loan so it was reasonable to pay a fee against the risk taken by the lender.
Also, since economists began the season to reflect on the opportunity cost. Namely that the granting of a loan by the lender denied the ability to make different use of capital investment. So it should be "compensated" in a sense by the borrower for loss of profits and capital borrowed to him. The interest was such compensation.
Money itself began to be considered a commodity item. In this sense the use of money from the lender to the borrower's advantage should be done with a "rental". As if I lend my tools pay to repair your car, say. Pay me when the tools are the same money is interest.
Finally, began the introduction of the concept of time in the loan. Two things of equal value everyone would prefer one that can be faster. Lending money lacks the direct acquisition of this thing. Interest is the fee for delayed acquisition of time after the period of the loan, the lender is unable to obtain the good will prefer to acquire earlier.
Economically rate represents the cost of capital and is subject to the law of supply and demand and available liquidity. The first attempt by the central bank to control interest rates through money supply and liquidity was only in 1847 by the French Central Bank. Gradually the interest rate and its social impact was studied and economists began to deal with this issue thoroughly. Pioneers are considered Adam Smith, Jeremy Bentham and Victor de Riqueti, the Marquis of Mirabeau. Ie simultaneously with the birth of the classical school of economic thought. In the early 20th century, Irving Fisher separated the concepts of nominal interest rate and the actual rate. Since there are many different considerations and considerations of the interest rate.
Fact is that the proceeds economic thought some things ossify. These do not result in themselves. The economics associated with the general social situation. It would be impossible for Keynes to have the same economic consideration if he had been born in the Middle Ages - in an era rampant theocracy which left its mark in the economic thinking. And turning to the original words of this is quite understandable that in a globalized society with a developed commercial activity in an environment that encourages the enrichment and hunting thereof, the interest is fully legitimized and accepted.
Imagine that the world consists of 4 parts. A very rich, one rich, one middle and one poor. Current 100 monetary units distributed as follows: 55 fabulously rich, wealthy 25 th, 15 th and 5 mean the poor, a total of 100. Suppose that the rich borrow 10 nm to be invested by the super-rich. The average borrows 5 nm to be consumed by the rich. The poor borrow 2 nm the means to survive. In all there is a borrowing rate of 10%. So the poor have to pay 2.2 nm, the average 5.5 nm, the rich 11. 18.7 nm Total
Suppose that everyone was able to repay their loans. But interest has created 18.7 nm instead of 17 loaned from the outset. Given that there were 100 nM in principle it is impossible because there should be 100 and 1.7 nm So? It is certain that someone will not be able to repay the loan. Alternative? Introduce somebody to control the money. He decides to allocate additional 1.7 nm Now may be the repayment. But he cut it the1 7? With interest. You owe? In charge of cutting ...
Suppose someone from the debt chain can not repay his debt. Suppose this is the poor who borrowed 2 nm from the medium. The average now to cover its own debt will be repaid their loans having lost 2 nm So is poorer. Obviously the higher the scale that will be presented in trouble repaying the greater will be the damage and the ramifications. Who gains from this? The person cutting ...
I am getting on. That the existence of the interest from the outset determines that some will not succeed because the money is not enough for everyone especially if anatokistoun. These are made by lending interest enslaved. Gradually, as most have a problem, the more enslaved. We arrived nowadays whole states are enslaved to the central banks. These are the big winners. It is the first lender. They get a paper, bond, saying what interest will print the required whenever money from the state. If the state will be consistent look richer with interest. If the rule would seem inconsistent grown dependence of the state from them. The interest generates debts and debts produce larger debts. In this course some will fail, some destroyed, some debts will be cleared to return to enslavement, political, economic, of any kind. It is a fight that he wins that will go last. The "conspiracy theorists" who speak for a world central bank in the future will control everything probably not far from the truth ...

http://anathema.capitalblogs.gr/showArticle.asp?id=21634



Original text


Ο εντιμότερος κλέφτης

Κάποια πράγματα στη ζωή είναι σταθερές. Πέρα από φυσικές σταθερές στις οποίες ο άνθρωπος δεν μπορεί να επέμβει υπάρχουν και κάποιες σταθερές με τις οποίες μαθαίνουμε να ζούμε. Μπορείτε να φανταστείτε τη ζωή σας χωρίς την ύπαρξη του χρήματος; Αν το σκεφτεί κανείς όμως, το χρήμα δεν είναι παρά ένα εφεύρημα των ανθρώπων με αρχικό σκοπό να διευκολύνει τις συναλλαγές. Έστω, λοιπόν, ότι έτσι είναι. Υπάρχει όμως και άλλη μία σταθερά η οποία δεν αμφισβητείται στις μέρες μας. Αναφέρομαι στον τόκο που παράγει ένα επιτόκιο. Η αντίληψη που έχουμε για αυτό είναι επίσης σταθερή. Ο τόκος υπάρχει όπως υπάρχει και το χρήμα, πάνε μαζί. Το ξέρουμε, το μαθαίνουμε, μεγαλώνουμε με αυτό, το αποδεχόμαστε (όπως αποδεχόμαστε τον φόρο) και καταλήγει να είναι μια σταθερά της οικονομικής ζωής. Κι όμως, δεν ήταν πάντα έτσι. Ή μάλλον δεν ήταν πάντα τόσο νόμιμος και αποδεκτός όπως σήμερα.


Τα βιβλικά χρόνια, στο Ισραήλ, ήταν ενάντια στον Μωσαϊκό Νόμο να χρεώνονται επιτόκια σε ιδιωτικά δάνεια. Κατά την εποχή του Μεσαίωνα η θεώρηση του χρόνου ερχόταν σε πλήρη εξάρτηση με τα θεία αφού ως ιδιοκτήτης του χρόνου λογιζόταν ο Θεός. Ο Θωμάς Ακινάτης υποστήριζε πως η χρήση επιτοκίου ήταν λάθος δεδομένου ότι οδηγούσε σε διπλή χρέωση αναφορικά και με το είδος δανεισμού αλλά και με τη χρήση του κάτι που η εκκλησία θεωρούσε ως αμάρτημα - το αμάρτημα της τοκογλυφίας. Αυτή η αντίληψη εγκαταλείφθηκε σταδιακά καθώς η Ευρώπη εισερχόταν στην Βιομηχανική Επανάσταση.
Η Ρωμαιοκαθολική εκκλησία ήδη από το 1139 με απόφαση του Πάπα Ιννοκέντιου του δεύτερου, καταδίκαζε την αποπληρωμή δανείου με περισσότερα λεφτά από αυτά που είχαν αρχικά δανειστεί. Η οποιαδήποτε πράξη σχετική με τοκογλυφία ήταν άμεσα καταδικαστέα - ήταν αιρετική για να μιλάμε και με όρους της εποχής εκείνης. Στα μεσαιωνικά χρόνια η έννοια της χορήγησης δανείου ήταν εντελώς διαφορετική. Γινόταν αποδεκτό μόνο κάτω από ειδικές συνθήκες όπως μία κακή σοδειά ή μια καταστροφή από φωτιά. Κάτω από αυτές τις συνθήκες ήταν ηθικά δυσμενές το να χρεωθεί τόκος. Επίσης, έφερνε ηθικές αναστολές με δεδομένο ότι δεν υπήρχε η παραγωγή φυσικών αγαθών στη μέση. Ο δανεισμός γινόταν ώστε να διορθωθεί μια κακοτυχία και όχι ώστε να προκύψουν αγαθά ως πληρωμή. Η πράξη του δανεισμού δηλαδή δεν ήταν παραγωγική αλλά θέμα επιβίωσης (αυτό θυμίζει λίγο σύγχρονη Ελλάδα...). Ανάλογη στάση απέναντι στον τόκο διατηρούσε και ο Ισλαμισμός. Υποστηριζόταν μάλιστα ότι το Κοράνι ξεκάθαρα απέρριπτε τη χρήση επιτοκίων (το ποια σούρα μπορεί να το έγραφαν αυτό δεν ξέρω - άλλωστε όπως όλα τα βιβλία θρησκευτικού περιεχομένου επιδέχονται διάφορες ερμηνείες).
Στα χρόνια της Αναγέννησης, η αύξηση της κινητικότητας του πληθυσμού και η ανάπτυξη του εμπορίου οδήγησε σε μια άνθιση των δουλειών. Οι συναλλακτικές σχέσεις και η επακόλουθη έκρηξη στις πράξεις χρηματοοικονομικού περιεχομένου έφερε το επιτόκιο σε πρώτο πλάνο. Οι Ισπανοί που έκοβαν και έραβαν τότε άρχισαν να αποδέχονται υπό συνθήκες τον τόκο:
Αν ο δανειζόμενος έβγαινε ωφελημένος από τον δανεισμό οπότε ήταν λογικό να πληρώσει ένα αντίτιμο έναντι του ρίσκου που ανέλαβε ο δανειστής.
Επίσης, άρχισαν τότε οι οικονομολόγοι της εποχής να αναλογίζονται το κόστος ευκαιρίας. Ότι δηλαδή η χορήγηση ενός δανείου στερούσε από τον δανειστή τη δυνατότητα να κάνει διαφορετική χρήση των κεφαλαίων του επενδυτικά. Οπότε θα έπρεπε να "αποζημιωθεί" κατά μία έννοια από τον δανειζόμενο για διαφυγόντα κέρδη μιας και το κεφάλαιο δανείστηκε σε εκείνον. Ο τόκος ήταν αυτή η αποζημίωση.
Το χρήμα το ίδιο άρχισε να θεωρείται ένα εμπορευματικό είδος. Με αυτή την έννοια η χρήση των χρημάτων του δανειστή από τον δανειζόμενο προς όφελός του θα έπρεπε να γίνει με ένα "ενοίκιο". Σα να σου δανείζω τα εργαλεία μου επί πληρωμή για να επισκευάσεις το αυτοκίνητό σου, ας πούμε. Η πληρωμή μου όταν τα εργαλεία είναι το ίδιο το χρήμα είναι ο τόκος.
Τέλος, άρχισε η εισαγωγή της έννοιας του χρόνου στο δάνειο. Από δύο πράγματα ίσης αξίας ο καθένας θα προτιμούσε αυτό που μπορεί να έχει γρηγορότερα. Δανείζοντας τα χρήματα του στερείται την άμεση απόκτηση αυτού του πράγματος. Ο τόκος είναι το αντάλλαγμα για την καθυστερημένη απόκτηση του χρονικά αφού στο διάστημα του δανεισμού, ο δανειστής δεν μπορεί να αποκτήσει το αγαθό που θα προτιμούσε να αποκτήσει νωρίτερα.
Από οικονομικής άποψης το επιτόκιο αντιπροσωπεύει το κόστος κεφαλαίου και υπάγεται στον νόμο της προσφοράς και της ζήτησης καθώς και στη διάθεση ρευστότητας. Η πρώτη απόπειρα από κεντρική τράπεζα να ελέγξει τα επιτόκια μέσω της προσφοράς χρήματος και ρευστότητας έγινε μόλις το 1847 από την Γαλλική Κεντρική Τράπεζα. Σταδιακά το ενδιαφέρον για το επιτόκιο και τις κοινωνικές του επιπτώσεις έγινε αντικείμενο μελέτης και οικονομολόγοι ξεκίνησαν να ασχολούνται με αυτό το θέμα επισταμένως. Πρωτοπόροι θεωρούνται οι Adam Smith, Jeremy Bentham και ο Victor de Riqueti, ο Μαρκήσιος του Mirabeau. Ταυτόχρονα δηλαδή με τη γέννηση της κλασικής σχολής της οικονομικής σκέψης. Στις αρχές του 20ου αιώνα ο Irving Fisher διαχώρισε τις έννοιες του ονομαστικού επιτοκίου και του πραγματικού επιτοκίου. Από τότε υπάρχουν πολλές διαφορετικές εκτιμήσεις και θεωρήσεις περί του επιτοκίου.
Δεδομένο είναι ότι όσο προχωρά η οικονομική σκέψη κάποια πράγματα παγιώνονται. Αυτά δεν προκύπτουν από μόνα τους. Η οικονομική θεωρία σχετίζεται με τη γενικότερη κοινωνική κατάσταση. Θα ήταν αδύνατο ο Keynes να είχε την ίδια οικονομική θεώρηση αν είχε γεννηθεί στον Μεσαίωνα - σε μια εποχή άκρατης θεοκρατίας η οποία άφηνε το στίγμα της και στην οικονομική σκέψη. Και γυρνώντας στα αρχικά λεγόμενα του παρόντος γίνεται απολύτως κατανοητό πως σε μια παγκοσμιοποιημένη κοινωνία με αναπτυγμένη εμπορική δραστηριότητα και σε ένα περιβάλλον που ενθαρρύνει τον πλουτισμό και το κυνήγι αυτού, ο τόκος είναι πλήρως νομιμοποιημένος και αποδεκτός.
Φανταστείτε ότι ο κόσμος αποτελείται από 4 μέρη. Έναν πολύ πλούσιο, 1 πλούσιο, 1 μέσο και 1 φτωχό. Κυκλοφορούν 100 νομισματικές μονάδες που κατανέμονται ως εξής: 55 ο πάμπλουτος, 25 ο πλούσιος, 15 ο μέσος και 5 ο φτωχός, σύνολο 100. Ας υποθέσουμε ότι ο πλούσιος δανείζεται 10 ν.μ. για να επενδύσει από τον πάμπλουτο. Ο μέσος δανείζεται 5 ν.μ. για να καταναλώσει από τον πλούσιο. Ο φτωχός δανείζεται 2 ν.μ. από τον μέσο για να επιβιώσει. Σε όλους τους δανεισμούς υπάρχει ένα επιτόκιο 10%. Οπότε ο φτωχός πρέπει να αποπληρώσει 2,2 ν.μ., ο μέσος 5,5 ν.μ., ο πλούσιος 11. Σύνολο 18,7 ν.μ.
Ας υποθέσουμε ότι όλοι μπόρεσαν να αποπληρώσουν τα δάνεια τους. Όμως ο τόκος έχει δημιουργήσει 18,7 ν.μ. αντί για 17 που δανείστηκαν εξαρχής. Με δεδομένο ότι υπήρχαν 100 ν.μ. στην αρχή αυτό είναι αδύνατο αφού θα έπρεπε να υπάρχουν 100 και 1,7 ν.μ. Οπότε; Είναι σίγουρο ότι κάποιος δεν θα μπορεί να αποπληρώσει το δάνειο. Εναλλακτικά; Εισαγουμε κάποιον να ελέγχει το χρήμα. Αυτός αποφασίζει να διαθέσει επιπλέον 1,7 ν.μ. Τώρα μπορεί να γίνει η αποπληρώμη. Αλλά πως έκοψε αυτό το1,7; Με τόκο. Που χρωστάει; Στον υπεύθυνο κοπής...
Ας υποθέσουμε ότι κάποιος από την δανειακή αλυσίδα δεν μπορεί να αποπληρώσει το χρέος του. Έστω ότι αυτός είναι ο φτωχός που δανείστηκε 2 ν.μ. από τον μέσο. Ο μέσος τώρα για να καλύψει το δικό του χρέος θα πρέπει να ξεπληρώσει τα δανεικά του έχοντας χάσει 2 ν.μ. Οπότε γίνεται φτωχότερος. Προφανώς όσο πιο ψηλά είναι η κλίμακα που θα παρουσιαστεί το πρόβλημα αποπληρωμής τόσο πιο μεγάλη θα είναι η ζημιά και οι προεκτάσεις της. Ποιος κερδίζει από όλο αυτό; Ο υπεύθυνος κοπής...
Θέλω να καταλήξω στο εξής. Ότι η ύπαρξη του τόκου εξαρχής καθορίζει το γεγονός ότι κάποιοι δεν θα τα καταφέρουν αφού τα λεφτά δεν φτάνουν για όλους ειδικά αν ανατοκιστούν. Αυτοί μέσω του δανεισμού γίνονται υπόδουλοι του τόκου. Σταδιακά όσο περισσότεροι έχουν πρόβλημα τόσο περισσότεροι υποδουλώνονται. Φτάσαμε στις μέρες μας ολόκληρα κράτη να είναι υπόδουλα στις κεντρικές τράπεζες. Αυτές είναι οι μεγάλες κερδισμένες. Είναι ο πρώτος δανειστής. Παίρνουν ένα χαρτί, το ομόλογο, που λέει με τι τόκο θα τυπώσουν το απαιτούμενο κάθε φορά χρήμα από το κράτος. Αν το κράτος φανεί συνεπές θα γίνουν πλουσιότερες κατά τον τόκο. Αν το κράτος φανεί ασυνεπές θα μεγαλώσει η εξάρτηση του κράτους από αυτές. Ο τόκος παράγει χρέη και τα χρέη παράγουν μεγαλύτερα χρέη. Σε αυτή την πορεία κάποιοι θα πτωχεύσουν, κάποιοι θα καταστραφούν, κάποια χρέη θα διαγραφούν με αντάλλαγμα την υποδούλωση, πολιτική, οικονομική, κάθε είδους. Είναι ένας αγώνας που κερδίζει εκείνος που θα μείνει τελευταίος. Οι "συνωμοσιολόγοι" που μιλούν για μια παγκόσμια κεντρική τράπεζα που στο μέλλον θα ελέγχει τα πάντα μάλλον δεν απέχουν πολύ από την αλήθεια...

http://anathema.capitalblogs.gr/showArticle.asp?id=21634
1524605555
Hero Member
*
Offline Offline

Posts: 1524605555

View Profile Personal Message (Offline)

Ignore
1524605555
Reply with quote  #2

1524605555
Report to moderator
Advertised sites are not endorsed by the Bitcoin Forum. They may be unsafe, untrustworthy, or illegal in your jurisdiction. Advertise here.
1524605555
Hero Member
*
Offline Offline

Posts: 1524605555

View Profile Personal Message (Offline)

Ignore
1524605555
Reply with quote  #2

1524605555
Report to moderator
manobra
Full Member
***
Offline Offline

Activity: 151
Merit: 100


View Profile
June 17, 2014, 03:58:12 PM
 #2

Omg! Did someone read the entire text?
polynesia
Legendary
*
Offline Offline

Activity: 1358
Merit: 1000



View Profile
June 17, 2014, 04:14:41 PM
 #3


A similar attitude to the interest retained and Islamism. It is even suggested that the Qur'an clearly rejected the use of interest rates (what surah can this writing I do not know - as indeed all religious books are open to interpretation).


Without any compensation, why would a lender lend his money?
Whether you call it interest or any other name, this compensation is the foundation of our banking sector.

Even in Islamic banking, there is some compensation which is paid to the lender.

http://en.wikipedia.org/wiki/Islamic_banking

In an Islamic mortgage transaction, instead of lending the buyer money to purchase the item, a bank might buy the item itself from the seller, and re-sell it to the buyer at a profit, while allowing the buyer to pay the bank in installments.
Pages: [1]
  Print  
 
Jump to:  

Sponsored by , a Bitcoin-accepting VPN.
Powered by MySQL Powered by PHP Powered by SMF 1.1.19 | SMF © 2006-2009, Simple Machines Valid XHTML 1.0! Valid CSS!